Viyana'nın Tarihi: Vindobona'dan Bugüne 2000 Yıl - Bizim Viyana | Viyana ve Avrupa'daki Türklerin Haber Platformu

Kelt yerleşiminden Roma Vindobona'ya, Habsburglardan Kızıl Viyana'ya, Nazi döneminden BM şehrine: Viyana'nın 2000 yıllık tarihi tablolar ve kaynaklarla.

Viyana’nın tarihi yaklaşık 2000 yıl önce Tuna kıyısındaki Roma askerî kampı Vindobona ile başlar; şehir daha sonra Babenberg dükalarının merkezi, 600 yılı aşkın süre Habsburg hanedanının başkenti ve 1918’den beri Avusturya Cumhuriyeti’nin başkenti oldu. Bugün iki milyonu aşan nüfusuyla Birleşmiş Milletler’in dört merkez ofisinden birine ev sahipliği yapan bir Avrupa metropolüdür.

Bu ansiklopedi bölümünde Viyana’nın tarihini kronolojik sırayla, her dönemin şehrin bugünkü görünümüne bıraktığı izlerle birlikte anlatıyoruz. Osmanlı kuşatmaları ve Türk-Viyana ilişkileri sitemizde ayrı yazılarda ayrıntılı olarak ele alındığı için burada yalnızca özetleniyor.

Önemli tarihler tablosu

Tarih	Olay
MÖ 1. binyıl sonları	Bugünkü Viyana çevresinde Kelt yerleşimleri (Leopoldsberg çevresi)
MS 1. yüzyıl sonu – 2. yüzyıl başı	Roma lejyon kampı Vindobona kurulur
180	İmparator Marcus Aurelius, Markoman savaşları sırasında ölür (ölüm yeri olarak Vindobona veya Sirmium gösterilir)
881	Salzburg yıllıklarında “ad Weniam” adıyla ilk yazılı anma
1155/1156	Babenberg dükü Heinrich II. Jasomirgott ikametini Viyana’ya taşır; Avusturya dükalık olur (Privilegium minus)
1221	Viyana şehir haklarını (Stadtrecht) alır
1278	Marchfeld Savaşı; Habsburg dönemi başlar
1365	Viyana Üniversitesi kurulur
1529	Birinci Osmanlı kuşatması
1683	İkinci Osmanlı kuşatması ve Kahlenberg Muharebesi
1814–1815	Viyana Kongresi
1848	Mart Devrimi; Metternich istifa eder
1857 / 1865	Surların yıkılma kararı / Ringstraße’nin açılışı
1873	Viyana Dünya Sergisi ve borsa krizi
1897	Viyana Secession’ı kurulur
12 Kasım 1918	Cumhuriyet ilan edilir
1919–1934	Kızıl Viyana (Rotes Wien) dönemi
12–15 Şubat 1934	Avusturya iç savaşı (Februarkämpfe)
12–13 Mart 1938	Nazi Almanyası’na ilhak (Anschluss)
9–10 Kasım 1938	Kasım Pogromu
Nisan 1945	Viyana Muharebesi; Kızıl Ordu şehri alır
1945–1955	Dört müttefik gücün işgali
15 Mayıs 1955	Avusturya Devlet Antlaşması imzalanır
26 Ekim 1955	Daimî tarafsızlık yasası
23 Ağustos 1979	Viyana Uluslararası Merkezi (UNO-City) açılır
1 Ocak 1995	Avusturya Avrupa Birliği üyesi olur

Keltler ve Roma: Vindobona

Viyana havzası Taş Devri’nden beri yerleşim görmüş bir bölgedir. Demir Çağı’nın son evresinde Kahlenberg ve Leopoldsberg çevresinde Kelt toplulukları yaşadı. Bölge Roma’nın Noricum ve Pannonia eyaletleri arasındaki sınır hattına yakındı. Pek çok kaynak “Vindobona” adının Kelt kökenli olduğunu kabul eder, ancak anlamı kesin değildir.

Romalılar 1. yüzyılın sonu ile 2. yüzyılın başında Tuna sınırını (Limes) korumak için burada bir lejyon kampı kurdu. Kamp, bugünkü İç Şehir’in (1. Bezirk) bir bölümünü kaplıyordu: Graben, Tiefer Graben, Naglergasse ve Rotgasse gibi sokakların konumu hâlâ kampın sınırlarını yansıtır. Uzun süre burada konuşlanan birlik X. Gemina lejyonuydu. Kampın yanında bir sivil yerleşim (canabae) ve bugünkü 3. Bezirk’te ayrı bir sivil şehir gelişti.

Hoher Markt’taki Römermuseum (Wien Museum’a bağlı) subay evlerinin kalıntılarını gösterir. Michaelerplatz’ta da Roma dönemine ait kalıntılar açık alanda görülebilir. Roma’nın 5. yüzyılda bölgeden çekilmesinden sonra yerleşim küçüldü ama tamamen terk edilmedi.

Orta Çağ: İlk anma ve Babenbergler

Kavimler Göçü döneminde bölgeden Germen, Avar ve Slav toplulukları geçti. Şehir, 881 yılına ait Salzburg yıllık kayıtlarında “ad Weniam” biçiminde anılır; bu genellikle Viyana’nın ilk yazılı anması kabul edilir. Ruprechtskirche, geleneğe göre şehrin en eski kilisesidir.

976’dan itibaren Doğu Markı’nı (Ostarrichi) yöneten Babenberg ailesi, ikametgâhını adım adım doğuya taşıdı. Heinrich II. Jasomirgott 1155 civarında Viyana’ya yerleşti; 1156’daki Privilegium minus ile Avusturya dükalığa yükseltildi. Am Hof meydanı, Babenberg sarayının bulunduğu yer olarak bilinir. Aynı dönemde Stephansdom’un ilk Romanesk yapısı 1147’de kutsandı.

Babenbergler, İngiliz kralı Aslan Yürekli Richard’ın 1192’de Viyana yakınlarında yakalanmasından elde edilen fidye parasıyla yeni surlar ve bir darphane yaptırdı. Viyana 1221’de şehir haklarını aldı. Babenberg soyu 1246’da son dük II. Friedrich’in ölümüyle sona erdi.

Habsburglar ve imparatorluk başkenti

Kısa bir Bohemya dönemi (Kral Ottokar II. Přemysl) sonrasında Habsburglu Rudolf I., 1278’de Marchfeld Savaşı’nı kazandı. Böylece Habsburg ailesi 1918’e kadar sürecek egemenliğine başladı. Dük IV. Rudolf 1365’te Viyana Üniversitesi’ni kurdu ve Stephansdom’un Gotik genişlemesini başlattı; katedralin güney kulesi 1433’te tamamlandı.

Habsburglar 15. yüzyılda Kutsal Roma İmparatorluğu tahtını neredeyse kesintisiz elde ettiler. Viyana, Hofburg sarayıyla imparatorluğun yönetim merkezlerinden biri hâline geldi. 1469’da Viyana piskoposluk, 1722’de başpiskoposluk oldu. Evlilik politikasıyla Bohemya ve Macaristan da hanedana bağlandı.

1529 ve 1683 Osmanlı kuşatmaları (özet)

Kanuni Sultan Süleyman’ın ordusu 1529 sonbaharında Viyana’yı yaklaşık üç hafta kuşattı ve kış yaklaşınca geri çekildi. Bu deneyim, şehrin 16. yüzyılda modern burç sistemiyle yeniden tahkim edilmesine yol açtı. 1683’te Sadrazam Merzifonlu Kara Mustafa Paşa temmuz ortasından eylül başına kadar şehri kuşattı; 12 Eylül 1683’te Polonya kralı III. Jan Sobieski ve Lorraine dükü Karl’ın komutasındaki kurtarma ordusu Kahlenberg Muharebesi’ni kazandı. Her iki kuşatmanın ayrıntılarını ve Türk-Viyana ilişkilerini sitemizdeki ayrı yazılarda bulabilirsiniz.

Barok çağ: Saraylar, kiliseler, veba

1683 sonrası Osmanlı tehdidinin azalması, şehrin surların dışına yayılmasını mümkün kıldı. Soylular banliyölerde yazlık saraylar yaptırdı. Bu dönemin simgeleri:

Belvedere: Prens Eugen için Johann Lucas von Hildebrandt tarafından 1712–1723 arasında yapıldı.
Schönbrunn Sarayı: Johann Bernhard Fischer von Erlach’ın planlarıyla başladı, Maria Theresia döneminde bugünkü hâlini aldı; 1996’dan beri UNESCO Dünya Mirası.
Karlskirche: 1713 veba salgınından kurtuluş adağı olarak İmparator VI. Karl yaptırdı (1716–1737).
Veba Sütunu (Pestsäule) Graben’de: 1679 büyük veba salgını anısına dikildi, 1693’te tamamlandı.

Maria Theresia (hükümdarlığı 1740–1780) ve oğlu II. Joseph (1780–1790) döneminde reformlar yapıldı: zorunlu ilkokul eğitimi 1774’te getirildi, II. Joseph 1781’de Hoşgörü Fermanı’nı (Toleranzpatent) yayımladı ve Prater’i 1766’da halka açtı. Aynı dönemde Viyana, Haydn, Mozart ve sonra Beethoven ile Avrupa müziğinin merkezi oldu.

Napolyon’un orduları Viyana’yı 1805 ve 1809’da işgal etti. 1806’da Kutsal Roma İmparatorluğu sona erdi; Viyana artık 1804’te ilan edilen Avusturya İmparatorluğu’nun başkentiydi. Napolyon’un yenilgisinin ardından 1814–1815 Viyana Kongresi, Metternich’in ev sahipliğinde Avrupa’nın sınırlarını yeniden çizdi.

Biedermeier ve 1848 Devrimi

Kongre sonrası dönemde Metternich sistemi sansür ve polis denetimine dayanıyordu. Burjuvazi siyasetten uzak, ev içi bir kültür geliştirdi: bu döneme Biedermeier denir. Sanayileşmeyle birlikte banliyölerde yoksul işçi mahalleleri büyüdü.

13 Mart 1848’de öğrenciler ve işçiler ayaklandı; Metternich istifa edip ülkeden kaçtı. Ekim 1848’de devrim ordu tarafından kanlı biçimde bastırıldı. Aralık 1848’de 18 yaşındaki Franz Joseph tahta çıktı ve 1916’daki ölümüne kadar 68 yıl hüküm sürdü.

Ringstraße dönemi ve büyük şehir

Franz Joseph 20 Aralık 1857 tarihli el yazısıyla (Handschreiben) eski şehir surlarının yıkılmasını emretti. Boşalan alana yaklaşık 5,3 kilometrelik bir bulvar, Ringstraße açıldı; resmî açılış 1 Mayıs 1865’te yapıldı. Bulvar boyunca Devlet Operası (1869), Parlamento, Belediye Binası (Rathaus), Üniversite, Burgtheater ve iki büyük müze (Kunsthistorisches ve Naturhistorisches Museum) gibi tarihsel üsluplarda (Historismus) yapılar yükseldi.

1867 Avusturya-Macaristan Uzlaşması ile çift monarşi doğdu. 1873 Dünya Sergisi Prater’de düzenlendi, ancak aynı yıl borsa çöküşü ve kolera salgını yaşandı. Aynı dönemde birinci Viyana dağ suyu hattı (I. Wiener Hochquellenwasserleitung, 1873) ve Tuna’nın düzenlenmesi (1870–1875) gibi altyapı projeleri tamamlandı. Şehir 1850, 1892 ve 1904’te banliyöleri kattı; nüfus 1910’da iki milyonu aştı. Monarşinin her yerinden, özellikle Bohemya ve Moravya’dan göçmenler geldi.

Belediye başkanı Karl Lueger (1897–1910) gaz, elektrik ve tramvayı belediyeleştirdi; aynı zamanda siyasetinde açıkça antisemitizmi kullandı. Bu çelişki, Viyana tarihinin önemli ve tartışmalı bir sayfasıdır.

Viyana 1900: Freud, Klimt, Secession

Yüzyıl dönümünde Viyana düşünce ve sanatta Avrupa’nın en verimli şehirlerinden biriydi. Bu döneme sık sık “Wiener Moderne” denir.

Sigmund Freud: “Rüyaların Yorumu” 1899 sonunda yayımlandı (kitapta 1900 yılı basılıydı). Berggasse 19’daki evi bugün Sigmund Freud Müzesi’dir.
Secession: Gustav Klimt, Koloman Moser, Joseph Maria Olbrich ve diğerleri 1897’de akademik sanattan ayrıldı. Olbrich’in tasarladığı sergi binası 1898’de açıldı; kapısında “Her çağa kendi sanatı, sanata kendi özgürlüğü” anlamına gelen bir slogan yazılıdır.
Gustav Klimt: “Öpücük” (1908/09) bugün Belvedere’dedir.
Mimari: Otto Wagner’in şehir demiryolu (Stadtbahn) istasyonları ve Postsparkasse binası; Adolf Loos’un Michaelerplatz’taki yapısı (1910–1911).
Wiener Werkstätte: 1903’te Josef Hoffmann ve Koloman Moser tarafından kuruldu.
Müzik: Gustav Mahler 1897–1907 arasında Saray Operası’nın direktörüydü; Arnold Schönberg atonal müziği geliştirdi.

Bu dönemin entelektüel hayatında Yahudi kökenli Viyanalıların katkısı çok büyüktü. Birinci Dünya Savaşı (1914–1918) ise imparatorluğun sonunu getirdi: Viyana’da açlık, yakıt kıtlığı ve İspanyol gribi yaşandı.

1918: Cumhuriyet

Son imparator I. Karl 11 Kasım 1918’de devlet işlerinden çekildiğini açıkladı. Ertesi gün, 12 Kasım 1918’de Parlamento önünde Alman-Avusturya Cumhuriyeti ilan edildi. 1919 Saint-Germain Antlaşması ile yeni devletin adı “Avusturya Cumhuriyeti” oldu ve Almanya ile birleşmesi yasaklandı. 50 milyonluk bir imparatorluğun başkenti, yaklaşık 6,5 milyonluk küçük bir cumhuriyetin başkentine dönüştü. 1920 Anayasası (Hans Kelsen’in büyük katkısıyla hazırlandı) bugün de değiştirilmiş hâliyle yürürlüktedir; 1922’den itibaren Viyana, Aşağı Avusturya’dan ayrılarak ayrı bir eyalet oldu.

Kızıl Viyana ve Gemeindebau

Sosyal Demokrat İşçi Partisi 1919 belediye seçimlerinde mutlak çoğunluk kazandı. 1934’e kadar süren bu döneme “Kızıl Viyana” (Rotes Wien) denir. Belediye, konut yapımını lüks mallar üzerindeki ve konut amaçlı özel vergilerle (özellikle maliye sorumlusu Hugo Breitner’in “Wohnbausteuer” vergisi) finanse etti.

1923’ten 1934 başına kadar 63.000’i aşkın belediye konutu (Gemeindebau) yapıldı. Bu yapılar avlulu, aydınlık ve tuvaleti içeride olan dairelerin yanı sıra çamaşırhane, kreş, kütüphane ve sağlık ocağı da barındırıyordu. En bilinen örnek, 1930’da tamamlanan ve yaklaşık bir kilometre uzunluğundaki Karl-Marx-Hof’tur (19. Bezirk). Kızıl Viyana dönemi ayrıca halk banyoları, okul reformu ve sağlık hizmetleriyle de bilinir. Bugün Viyana’da yaklaşık 1.800 yapıda yaklaşık 220.000 belediye dairesi bulunur ve Wiener Wohnen bunları yönetir; bu gelenek, Türkiye kökenli birçok ailenin de yaşadığı şehrin sosyal konut sisteminin temelidir.

1927 ve 1934: Demokrasinin çöküşü

Siyasi kutuplaşma 1920’lerde silahlı parti milisleriyle tırmandı. 15 Temmuz 1927’de Adalet Sarayı (Justizpalast) yakıldı; polis ateşiyle 89 kişi öldü. Şansölye Engelbert Dollfuß Mart 1933’te parlamentonun işleyişindeki bir krizi bahane ederek meclisi devre dışı bıraktı ve otoriter bir rejim kurdu.

12 Şubat 1934’te Linz’de başlayan Sosyal Demokrat Schutzbund direnişi Viyana’ya yayıldı. Ordu, Karl-Marx-Hof dâhil belediye yapılarını topçuyla bombaladı. Çatışmalar 15 Şubat’a kadar sürdü; Sosyal Demokrat Parti yasaklandı. Ardından Avusturya faşizmi ya da “korporatif devlet” (Ständestaat) olarak anılan diktatörlük kuruldu. Dollfuß, Temmuz 1934’teki başarısız Nazi darbe girişiminde öldürüldü.

1938–1945: Nazi dönemi ve Holokost

12 Mart 1938’de Alman birlikleri Avusturya’ya girdi; 13 Mart’ta “ilhak” (Anschluss) yasası çıkarıldı. Hitler 15 Mart’ta Heldenplatz’ta büyük bir kalabalığa konuştu. Avusturya ayrı bir devlet olarak ortadan kalktı.

İlhaktan hemen sonra Viyanalı Yahudilere yönelik aşağılama, yağma ve şiddet başladı; insanlar sokakları diz çökerek fırçalamaya zorlandı. Wien Geschichte Wiki’ye göre 1938’de Viyana’da Nürnberg yasalarına göre Yahudi sayılan yaklaşık 206.000 kişi yaşıyordu; bunların yaklaşık 181.000’i Yahudi cemaatinin (Israelitische Kultusgemeinde) üyesiydi. Mallarına “Aryanlaştırma” adı altında el konuldu. Adolf Eichmann yönetimindeki “Yahudi Göçü Merkez Ofisi” zorla göç ettirmeyi organize etti. 9–10 Kasım 1938 pogromunda Viyana’daki sinagog ve ibadet yerlerinin neredeyse tamamı yıkıldı ya da yakıldı; yalnızca Seitenstettengasse’deki Stadttempel, binalar arasına sıkışık konumu nedeniyle yakılmadı.

Yaklaşık 130.000 kişi ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. 1941’den itibaren geride kalanlar Łódź, Minsk, Theresienstadt, Auschwitz ve diğer gettolara ve imha kamplarına sürüldü. Avusturya’dan 65.000’den fazla Yahudi Holokost’ta öldürüldü. Roma ve Sinti, siyasi muhalifler, eşcinseller, Yehova Şahitleri ve engelliler de zulme uğradı; Steinhof psikiyatri hastanesinde binlerce hasta “ötanazi” programı kapsamında öldürüldü. Bugün Judenplatz’taki Holokost Anıtı (Rachel Whiteread, 2000), Ostarrichi Park’taki Shoah İsim Duvarları (2021) ve şehrin dört bir yanındaki “Hatırlama Taşları” (Steine der Erinnerung) kurbanları anar.

Avusturyalılar Nazi rejiminde hem kurban hem fail olarak yer aldı. Avusturya resmî olarak uzun süre kendini “ilk kurban” olarak tanımladı; bu tutum ancak 1980’lerdeki Waldheim tartışmasından sonra değişti. Şansölye Franz Vranitzky 1991’de Parlamento’da Avusturyalıların suçlara ortaklığını açıkça kabul etti.

Savaşın sonunda müttefik hava saldırıları Viyana’yı ağır biçimde vurdu. Mart 1945’te Devlet Operası yandı; Nisan 1945’teki çatışmalar sırasında Stephansdom’un çatısı yandı ve eski Pummerin çanı düşüp parçalandı. Viyana Muharebesi 13 Nisan 1945’te Kızıl Ordu’nun şehri ele geçirmesiyle bitti. 27 Nisan 1945’te Karl Renner başkanlığındaki geçici hükümet Avusturya’nın bağımsızlığını yeniden ilan etti.

1945–1955: Dört güçlü işgal

Avusturya ve Viyana, ABD, Sovyetler Birliği, Birleşik Krallık ve Fransa arasında dört bölgeye ayrıldı. Viyana’nın iç şehri (1. Bezirk) uluslararası bölgeydi ve dört gücün askerî polisi her ay dönüşümlü olarak devriye geziyordu; jiplerde dört asker birlikte otururdu. Bu atmosfer, Carol Reed’in Graham Greene senaryosuna dayanan “Üçüncü Adam” (1949) filmiyle dünyaya tanındı.

Kıtlık ve yıkım yıllarını Marshall Planı yardımları ve yeniden inşa izledi. Devlet Operası ve Burgtheater 1955’te yeniden açıldı. Stephansdom’un yeni Pummerin çanı 1951’de Linz yakınlarındaki St. Florian’da döküldü ve 1952’de Viyana’ya getirildi.

1955: Devlet Antlaşması ve tarafsızlık

15 Mayıs 1955’te Belvedere Sarayı’nda dört müttefik ve Avusturya Dışişleri Bakanları Avusturya Devlet Antlaşması’nı (Staatsvertrag) imzaladı. Dışişleri Bakanı Leopold Figl antlaşmayı balkondan halka gösterdi. Son yabancı askerler Ekim 1955’te ülkeden ayrıldı ve 26 Ekim 1955’te Parlamento daimî tarafsızlık yasasını kabul etti. Bu tarih bugün Avusturya’nın millî bayramıdır.

BM şehri ve uluslararası Viyana

Tarafsızlık Viyana’yı Doğu ile Batı arasında bir buluşma noktası yaptı. 1957’de Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) Viyana’ya yerleşti, 1965’ten itibaren OPEC merkezi de burada. 1961’de Kennedy ile Kruşçev Viyana’da görüştü. 1979’da Carter ile Brejnev SALT II antlaşmasını burada imzaladı.

Tuna’nın sol kıyısında Johann Staber’in tasarladığı Viyana Uluslararası Merkezi (Vienna International Centre, halk arasında UNO-City) 23 Ağustos 1979’da açıldı. Viyana, New York, Cenevre ve Nairobi ile birlikte BM’nin dört merkez ofisinden biridir. Bugün AGİT (OSCE), UNIDO ve UNODC gibi kuruluşların merkezleri de Viyana’dadır.

Bu dönemde şehir de değişti: metro (U-Bahn) ağının ilk düzenli bölümü 1978’de U1 hattıyla açıldı, Donauinsel (Tuna Adası) 1970’lerden itibaren taşkın koruması ve rekreasyon alanı olarak inşa edildi. 1960’lardan itibaren Türkiye ve Yugoslavya’dan gelen işçiler şehrin nüfus yapısını kalıcı olarak değiştirdi.

1989, AB üyeliği ve büyüyen Viyana

1989’da Demir Perde’nin çökmesiyle Viyana Avrupa’nın kenarından merkezine taşındı. Avusturyalıların 12 Haziran 1994 halk oylamasında yaklaşık üçte iki çoğunlukla “evet” demesinin ardından ülke 1 Ocak 1995’te Avrupa Birliği’ne katıldı. 1997’de Schengen bölgesine girildi, 2002’de avro nakit para olarak kullanılmaya başlandı.

Viyana’nın nüfusu 1910’daki zirvesinden sonra onlarca yıl geriledi ve 1980’lerde 1,5 milyonun altına indi. 1990’lardan itibaren göçle yeniden büyüdü ve 2023’te yeniden iki milyonu aştı; Statistik Austria’ya göre 1 Ocak 2025’te şehirde 2.028.399 kişi yaşıyordu. Viyana, Almanca konuşulan dünyada Berlin’den sonra en kalabalık ikinci şehirdir. Son dönemde Seestadt Aspern ve Hauptbahnhof çevresi (Sonnwendviertel) gibi yeni mahalleler kuruldu, U2/U5 metro hattı inşa ediliyor.

Bugünün Viyana’sı

Viyana 23 ilçeden (Bezirk) oluşur ve hem şehir hem eyalettir; belediye başkanı aynı zamanda eyalet valisidir (Landeshauptmann). İç Şehir 2001’den, Schönbrunn Sarayı 1996’dan beri UNESCO Dünya Mirası listesindedir. İç Şehir, 2017’den beri “tehlike altındaki miras” listesinde yer alıyor. Şehir, Economist Intelligence Unit’in yaşanabilirlik sıralamasında son yıllarda birkaç kez birinci oldu.

Bugün her iki Viyanalıdan biri ya yurt dışında doğmuş ya da ebeveynleri yurt dışında doğmuştur. Türkiye kökenli Viyanalılar, 1960’lardan beri bu çok kültürlü şehrin en büyük topluluklarından biridir.

Sık sorulan sorular

Viyana ne zaman kuruldu?

Tek bir kuruluş tarihi yoktur. Kelt yerleşimleri daha eskidir; Roma lejyon kampı Vindobona 1. yüzyılın sonu ile 2. yüzyılın başında kuruldu. Şehrin ilk yazılı anması 881’e aittir, şehir hakları 1221’de verildi.

Habsburglar Viyana’yı ne kadar süre yönetti?

1278’den 1918’e kadar yaklaşık 640 yıl. Monarşi 12 Kasım 1918’de cumhuriyetin ilanıyla sona erdi.

“Kızıl Viyana” ne demek?

1919–1934 arasında Sosyal Demokratların yönettiği belediye dönemidir. Bu dönemde 60.000’i aşkın belediye konutu (Gemeindebau) yapıldı ve bugünkü sosyal konut sisteminin temeli atıldı.

Viyana neden dört bölgeye ayrıldı?

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Almanya gibi Avusturya da 1945–1955 arasında dört müttefik güç tarafından işgal edildi. Avusturya Devlet Antlaşması 15 Mayıs 1955’te imzalandı ve işgal sona erdi.

Viyana’da BM’nin hangi kurumları var?

1979’da açılan UNO-City’de IAEA, UNIDO, UNODC ve BM Viyana Ofisi bulunur. Viyana, BM’nin dört merkez ofisinden biridir.